Kind van Ouder(s) met Psychische Problemen (KOPP)

_______

De onzichtbare zorg die je altijd bij je draagt

Je bent opgegroeid in een huis waar de lucht soms zwaar was. Waar de stemming van je vader of moeder bepaalde hoe jouw dag eruitzag.

Je werd een expert in het aanvoelen van emoties, nog voordat er een woord was gezegd. Je zorgde, je zweeg, en je paste je aan ten koste van jezelf.

- Je voelde je niet gezien en gehoord.

De overlevingsmechanismen van toen:

• De Hyper-waakzaamheid: Altijd 'aan' staan en scannen of de omgeving veilig is.

• Parentificatie: Te vroeg volwassen moeten zijn en de rol van de ouder (deels) overnemen waardoor je geen kind kon zijn.

• Het 'Pleasen': Conflicten vermijden en jezelf wegcijferen om de harmonie te bewaren.

• Loyaliteitsconflict: De natuurlijke drang om je ouder te beschermen, ook als dat ten koste gaat van jezelf.

Mijn verhaal:

Ik ben opgegroeid in een gezin met ernstig psychisch lijden van mijn moeder, maar ook van mijn vader die ernstige overspannen en depressief werd door de ontstane situatie. 

Mijn moeder leed eigenlijk mijn hele jeugd aan angstige waanideeën, was depressief en ontwikkelde psychoses en uiteindelijk schizofrenie.

Tegen de tijd dat ik vijftien jaar was werd mijn moeder eindelijk opgenomen in een psychiatrische kliniek, kort daarna is mijn zusje op vier en een half jarige leeftijd overleden, wat maakte dat mijn moeder natuurlijk naar huis kwam voor de begrafenis en vanaf dat moment weer thuis ging wonen.

KOPP-KIND

Ik heb heel lang gedacht dat ik het er goed vanaf had gebracht, pas in mijn volwassenheid begon ik last te krijgen van depressiviteit, angsten en dwanghandelingen.

Op dat moment wist ik helemaal niets van jeugdtrauma en al helemaal dacht ik niet dat ik daar last van zou hebben. 

Er gingen nog wel een aantal jaren overheen voordat ik de term KOPP-Kind (kinderen van ouders met psychische problemen) hoorde en ik eindelijk mijzelf beter begon te leren begrijpen.

Er was helemaal niets mis met mij

Alles wat ik had ervaren, het gedrag wat ik vertoonde en de klachten en ziektebeelden die ondertussen had ontwikkelt waren een logische optelsom van wat ik heb moeten doorstaan als kind.

ONTDEKKINGSTOCHT

Toen ik een jaar of dertig was ben ik meer en meer bewust gaan werken aan mijzelf, kleine stapjes op ontdekkingstocht naar mijn binnenwereld en wat ik nu weet is dat het ook alleen maar met kleine stapjes kan.

ONTZICHBAAR STAPPENPLAN

Er is geen andere manier, er zit een soort logisch ‘onzichtbaar’ stappenplan binnenin mij die ik op maar één manier kan volgen. 

Er bestaat geen sluiproute en niemand kan het voor mij doen, ik moet het zelf doen.

ZELFKENNIS 

Ik ben van mening dat als wij onszelf beter zouden leren begrijpen, ons leven een stuk makkelijker zou zijn.

En dat is eigenlijk precies wat ik nu doe: ik help mijn cliënten en cursisten bij het zichzelf beter leren begrijpen.

MINDER ANGST MEER ZELFVERTROUWEN

Waardoor zij meer zelfvertrouwen kunnen gaan ontwikkelen en hierdoor minder angst en stress zullen gaan ervaren.

Met als resultaat een lichter leven met meer ruimte voor vreugde, kalmte en ontspanning.


VAN OVERLEVEN NAAR REGIE

Het goede nieuws is: de patronen en copingmechanismen die je vroeger hielpen om te overleven, mag je nu leren los laten.

Ze hebben hun werk gedaan, maar ze horen bij je verleden, niet bij je toekomst. 

1. De schuldvraag los te laten: Je was een kind, het was niet jouw verantwoordelijkheid en het is niet jouw schuld.

2. Je eigen grenzen te ontdekken: Wie ben jij en wie wil je zijn, los van de verwachtingen van anderen?

3. Ruimte te maken voor jouw emoties: Jouw verdriet, boosheid of angst mag er eindelijk zijn. Wees niet bang om te voelen, jouw pijn wil gevoeld worden.